Hoe een behoedzame werkgever je het werkplezier kan ontnemen

We willen graag dat medewerkers met plezier hun werk doen. Ze presteren beter, zijn productiever en het leidt tot klanttevredenheid. Of niet? Wat doe je als een medewerker op een andere manier vorm geeft aan diens werkplezier dan in de instructies staat? Lees het verhaal over Leroy die het werk op zíjn manier invulling gaf.

Hoe een behoedzame werkgever je het werkplezier kan ontnemen

Vanaf mijn woonplaats Amstelveen naar kantoor in Den Haag neem ik altijd lijn 300 naar treinstation Schiphol. Geregeld heb ik de chauffeur gehad die bij elke halte instappende passagiers welkom heet of uitstappende een prettige dag wenst, zijn naam is Leroy. Leroy is zeg maar de Nathan Rutjes van Connexxion, super positief en gunt iedere reiziger het beste. Niet mompelend of bescheiden, maar vol overgave en… door de microfoon. Door de luidspreker klinkt zijn zachte stem:

“Als u zojuist instapte, mijn naam is Leroy, ik ben uw reisleider en chauffeur. Van harte welkom aan boord in deze bus vol bijzondere mensen, ieder met een eigen bestemming, maar we reizen allemaal met een doel. Ik gun het u dat deze dag iets moois zal brengen waar u vanavond dankbaar aan terugdenkt. Een prettige reis gewenst.”

Dit soort boodschappen geeft Leroy bij halte Schiphol zelfs in vier talen en wenst de luchtreizigers een behouden reis toe op weg naar de bestemming. De vrolijke noot en soms bijna filosofische boodschappen van Leroy leiden in de bus vaak tot verwonderde gezichten, onderling oogcontact en korte gesprekjes. Als Leroy rijdt, dan bruist het van positieve energie in de bus, ook al is het zeven uur in de morgen. En dan heb ik het nog niet gehad over de passende rijstijl van Leroy: rustig optrekken en rustig remmen. Als Leroy mijn chauffeur is, ga ik met plezier naar het werk. Dit is een buschauffeur die van zijn werk een vak heeft gemaakt. Je rijdt niet alleen maar de bus van A naar B, je geeft de reiziger ook iets mee voor de rest van de dag. Wow!

Afgelopen half jaar heb ik Leroy echter niet meer gezien en gehoord. Ik dacht, die heeft een andere lijnbus toegewezen gekregen, jammer. De sfeer in de bus is in ieder geval merkbaar anders, niet slecht (rijstijl wel overigens!), maar stiller, teruggetrokken. Tot de afgelopen week. Ik stap weer in op lijn 300, zit Leroy achter het stuur! Ik kan mijn glimlach niet onderdrukken, ook al weet ik niet of Leroy mij herkent. Hij knikt vriendelijk, maar zegt niets. Het is druk in de bus zodat ik vooraan blijf staan. Leroy zet de bus zwijgend in beweging. Ik ben verbaasd en tegelijkertijd bezorgd, Leroy laat niet van zich horen. Andere passagiers kijken zwijgend voor zich uit, de meeste staren op hun telefoonscherm. Ik negeer de “Niet praten met de bestuurder”-sticker boven de voorruit:

“Leroy, je praat niet meer door de microfoon.”
“Het spijt me meneer, maar dat mag niet meer.”
“Dat mag niet meer? Hoezo niet?”
“Mijn baas vindt het niet goed omdat er dan klachten van komen.”
“Zijn er klachten geweest over jou?”
“Ik vind het heel erg, want dat is natuurlijk nooit mijn bedoeling geweest. Ik had gehoopt dat die meneer of mevrouw dat tegen mij had gezegd. Maar er is een brief gekomen, iemand vond het te overdreven en heeft geklaagd dat een chauffeur alleen de naam van de halte moet omroepen. Ik heb nog aangeboden om een bloemetje te brengen omdat het me erg spijt dat ik iemand tot last ben geweest, maar dat mocht niet van de baas.”

Ik merk dat ik gaandeweg het gesprek en de reis niet alleen verdrietig ben geworden, maar ook boos. Welke werkgever is zo dom op deze wijze niet alleen het vak en werkplezier van een buschauffeur te degraderen, maar ook de klanten te duperen. Ik ga voor het eerst niet met plezier naar het werk. Er is nog veel te verbeteren in publieke organisaties.

Nieuwsbrief

Iedere week stellen wij met veel aandacht een nieuwsbrief samen over één van onze thema's. Vink aan waarover u de nieuwsbrief wilt ontvangen.

Onze nieuwsitems zijn kort, zonder PR-praat en met relevante informatie op het vakgebied. Wij respecteren uw privacy.

Terug naar de Meting innovatiekracht
>Terug naar de Meting innovatiekracht